De telefonische bereikbaarheid van huisartsen is de laatste tijd in de politiek een heet hangijzer. Maar niet alleen de politiek maakte zich er druk om,, nadat de inspectie volksgezondheid recent met een vernietigend rapport is uitgekomen, maar ook de patiënten klagen al jaren steen en been dat ze de dokterspraktijken nauwelijks kunnen bereiken. En ik kan dat beamen. Zelf moet ik voor mijn functie van behandelend huisarts van een GGZ inrichting nogal eens overleggen met huisartsen, maar dat is vrijwel onmogelijk. In meer dan de helft van de gevallen bel ik na enige mislukte pogingen maar de spoedlijn, dan heb ik kans om door te dringen.
Het oude systeem van een huisartsenpraktijk met één telefoonlijn en een doktersassistente, die de telefoon alleen van 8 tot 10 aanneemt en verder alleen in spoedgevallen bereikbaar is zien we gelukkig al enige jaren nauwelijks meer. Veel huisartsen hebben vanwege het toenemende telefonische contact, wat de huidige patiënt pleegt op te nemen met zijn huisarts, al lang een telefooncentrale met meerdere praktijklijnen en een keuzemenu voor de bellende patiënt.
Maar ook die oplossing heeft helaas niet of nauwelijks tot een betere bereikbaarheid geleid. Veel mensen raken geïrriteerd van de keuze menu’s en willen gewoon iemand aan de lijn, die hen snel helpt. Vooral bij spoedeisende situaties moet de praktijk snel bereikbaar zijn. Dat hier de bereikbaarheid nog wel eens wil haperen bleek uit het onderzoek van de inspectie dit voorjaar. De LHV heeft een bereikbaarheidpakket ontwikkeld met aandachtspunten waarmee huisartsenpraktijken hun bereikbaarheid kunnen verbeteren.
In juni dit jaar stuurde MediChain al een brief aan de LHV (aan de voorzitter, de directeur en aan Joppe van der Reyden, de “ondernemer” binnen de LHV met een voorstel om de bereikbaarheid op een moderne manier snel te verbeteren. Tijdens mijn onderzoek naar de nieuwe mogelijkheden van innoverende technieken had ik met een aantal Telecom partijen in het veld gesproken. Een aantal van de voorstellen was dermate interessant dat ik de LHV wilde voorstellen om, onder een aantal huisartsengroepen, een “pilot” te starten om de bereikbaar van huisartsen regionaal op te lossen.
De telefonische bereikbaarheid van huisartsen wordt dan tot een een regionaal probleem verheven en het blijft niet alleen een probleem van de huisartsen alleen. Als de samenleving snelle bereikbaarheid van de huisartsgeneeskunde belangrijk vindt, dan heeft de samenleving ook belang erbij als we dat als samenleving gaan oplossen en niet de individuele huisarts met dat probleem opzadelen. Ons voorstel naar de LHV was om gezamenlijk een aantal pilots op te zetten, met een subsidie van de overheid, voor een aantal huisartsengroepen of zelfs in een regio.
Helaas had de LHV geen interesse in ons voorstel, “want we hebben een werkgroep die dat liever zelf oplost”.
Wordt vervolgd.